Het leven is geen keuzemenu
Ieders leven kent blijdschap, liefde en plezier, maar ook verdriet, angst, teleurstelling, boosheid en spijt. Sommige gevoelens laten we makkelijk toe. Andere houden we liever een beetje op afstand. "Die tranen komen nu echt niet uit." "Boos worden? Hoort niet." En "Angst is voor zwakkelingen."
Gelukkig is je hoofd er om je daarbij te helpen. Het kan van alles bedenken om lastige gevoelens even niet te hoeven voelen. Door te analyseren, te verklaren, te relativeren, jezelf af te leiden of gewoon nog een tijdje door te pushen. Soms is dat precies wat je op dat moment nodig hebt. Alleen laat niet alles zich wegdenken of parkeren. Je lijf doet daar niet gezellig aan mee. Vroeg of laat komt dat wat je het hardst wegduwt weer boven.
Voluit leven betekent voor mij dat je het leven ook echt binnen laat komen. Met alles wat erbij hoort. Dat kan verdriet zijn dat eindelijk ruimte krijgt, maar net zo goed de zon op je gezicht, lekker eten, een onverwacht leuk gesprek of hard lachen met iemand van wie je houdt. Als je meer ruimte maakt om te voelen, valt er ook meer te genieten. Je bent er meer bij.
Misschien is dat wel levenskunst: het leven helemaal ervaren terwijl je erin zit. Zodat het je niet ongemerkt door de vingers glipt, maar je het ook echt beleeft. Dat je af en toe denkt: “hé, ik ben hier, dit is mijn leven!”
